Zihnimizin Ezgisine Eşlik Edelim

Bugün yürüyüş yaparken etrafıma baktım, her şey o kadar sistematik bir şekil de işliyordu ki, bizler bu sistemin içinde durmadan görmeden dinlenmeden, tıpkı hareket eden araçlar gibi ulaşmak istediğimiz noktaya doğru devam ediyoruz.

Ağaçlar yollar tüm canlılar inanılmaz bir düzeni ve akışı hatırlatırken, bu akışın içinde kendimi birden ağaç dalındaki yemyeşil bir yaprağa benzettim. Rüzgarları, yağmurları severim, bilirim düşsem de tekrar toprakla birleşip tohum olup kocaman bir çınar olacağımı, oksijenimin insanlar dostluklar bir de kendi hayatıma attığım kahkahalar olduğunu hissettim. Eve geldiğim de biraz kitaplarımla olmak istedim, okuduklarım düşündüklerimi tamamladı, bunları sizlerle paylaşmak istedim.

Maslow’un “İnsan Olmanın Psikoloji” adlı eserinde ortaya koyduğu tespitler bizlerle ilgili çok güzel ipuçları veriyordu. Ona göre her birey bir bölümü kendine özgü, bir bölümü ise kültürün medeniyetin ürünü olan iki yönlü bir içsel doğaya sahiptir. İçsel doğamız kötü değil tersine iyi ya da zararsız olduğundan açığa çıkarılmasının desteklenmesi için çaba gerektiğini belirtiyordu.

İnsanlar yaşanan an için içinde etkileşimde bulunurlar. Ancak hangimiz her an ne kadar kendimizleyiz? Nefes aldığımızı, çevremizdeki doğayı, gerçekte konuştuğumuz insanların gözlerinin rengini ne kadar fark ediyoruz? Zihnimiz hangi boyutta geçmişte mi? Gelecekte mi? Yediğimiz yemeğin dostlarla yaptığımız sohbetlerin tadını hissediyor muyuz?

Kendi benliğimizin farkında olarak yaşamak, bunu hiç olmazsa her gün belli anlarda yapabilmek… Hepimiz kendi hayatımızın merkezin de olup, nelerden hoşlandığımızı, keyiflerimizi, ne istediğimizi ve hedeflerimizi belirleyerek devam edelim yaşama olmayanlarla değil de olanlarla buluşturup bu an’a eşlik edelim, kendi ezgilerimizle…

Yıldızları süpürürsün, farkında olmadan,
Güneş kucağındadır, bilemezsin.
Bir çocuk gözlerine bakar, arkan dönüktür,
Ciğerinde kuruludur orkestra, duymazsın.
Koca bir sevdadır yaşamakta olduğun, anlamazsın.
Uçar gider, koşsan da tutamazsın…
William Shakespeare

Her yazım benim için bir duygu, bugünkü duygum sevinç… Hiç bir sebep olmadan sadece sizlerle aynı satırlar da buluşmak aynı yazıları okumak… Sevgiyle kalın…

 

ŞENGÜL DEMİR
Profesyonel Koç – Aile Danışmanı – Eğitim Uzmanı